Το σχολικό έτος 2017-2018 γράψαμε με μαθητές της Δ' και Στ' τάξης δύο ιστορίες για ένα διαγωνισμό συγγραφής περιβαλλοντικής ιστορίας από την Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης. Το θέμα του διαγωνισμού ήταν "το μέταλλο ποτέ δεν παύει να ζει, περιμένει να του δώσεις μια νέα μορφή".
Το ταξίδι του θαλασσοδαρμένου τενεκέ
Είμαι ένα μικρό τενεκεδάκι από
αλουμίνιο και αυτή είναι η ιστορία μου:
Ζούσα στην καρδιά ενός βουνού σαν
ένα κομμάτι βωξίτη, ενός μετάλλου που οι άνθρωποι μετατρέπουν σε αλουμίνιο.
Ένας εκσκαφέας έσκαψε το βουνό για να βγάλει τα κοιτάσματα του βωξίτη. Πολλά
δέντρα πέθαναν εκείνη την ημέρα.
«Καταστρέψαμε το βουνό», άκουσα
να λέει ένας από τους εργάτες.
«Και τι να κάνουμε; Αφού οι
άνθρωποι δεν ανακυκλώνουν το αλουμίνιο που χρησιμοποιούν, το πετούν στα
σκουπίδια. Χρειαζόμαστε νέα κοιτάσματα μετάλλου», του απάντησε ένας άλλος.
.png)
